Obecnie istnieją dwie główne metody przetwarzania kaolinu: mielenie mechaniczne i mielenie strumieniem powietrza. Mielenie mechaniczne zazwyczaj pozwala uzyskać kaolin o uziarnieniu 300-1000 mesh. Jednakże, ponieważ jest to proces mechaniczny, drobny proszek zawiera zwiększoną zawartość żelaza i innych zanieczyszczeń, co jest wadą w gałęziach przemysłu o wysokich wymaganiach w zakresie czystości. Z drugiej strony mielenie strumieniem powietrza wykorzystuje zderzenia-materiałów i ścinanie bez udziału środka mielącego, skutecznie zapewniając w ten sposób czystość materiału. Spełnia to wymagania wydajnościowe branż o wysokich standardach czystości. Ponadto młyny strumieniowe mogą osiągnąć stopień rozdrobnienia do 5000 mesh (regulowany w zakresie od 1000 do 5000 mesh).